Mijn smurfjes zijn mijn alles en zijn beiden op hun eigen manier speciaal. Eigenlijk al van voor of tijdens hun geboorte...
Bij Daisy had ik gezegd dat ik best graag een pupje wilde, maar dan wel een meisje met veel kleur (moeders was helemaal licht gekleurd) en ik kreeg op 27 juli om iets na half 8 een berichtje waar in stond "eerste pup geboren, teefje met veel kleur" en geloof het of niet maar dat was mijn smurfje en de enige in het nest met echt kleur hahaha.
Ze is mijn clowntje, mijn zonnestraaltje en voelt mij goed aan. Als ze 's morgens wakker is dan gaat ze bovenop me liggen en dan pootjes in mijn nek en dan is het kusjesfestijn weer begonnen
En ik hoef te doen alsof ik slaap want dan voel ik die oogjes branden als ze naar me zit te staren hahaha.
Zodra ik op de bank zit moet ze op schoot, zit ik aan de tafel dan ligt ze op de stoel naast me. Ze is nu 12 maar gedraagt zicht nog steeds als een dolle doos hahaha.
Ze is door en door lief voor alles en iedereen, ontzettend naïef en lekker eigenwijs. Mijn kleine DaisyDuke
Abigail... Ik ben met mijn vriendin mee geweest naar de dracht echo en heb Abby dus gezien voordat ze uberhaupt geboren was.
De eerste 13 weken heb ik haar ook regelmatig gezien en wat was ze lekker brutaal en kon de hele wereld aan wat haar betreft haha.
Daarna is ze helaas niet goed behandeld en uiteindelijk na een jaar ongeveer weer terug bij de fokster. Daar heeft ze een jaartje gezeten ongeveer en toen wij gingen verhuizen kwam de vraag of ik de kleine meid wilde hebben. Dat was even denken want dan zou ik dus 4 hondjes hebben, maar echt geen dag spijt van gehad. Ze is godzijdank weer bijna helemaal de oude geworden al blijft ze wat angsten voor bepaalde dingen houden.
Ze is mijn kleine diva en nu ze wat ouder is ook mijn knuffelkontje. Wilde ze eerst nooit kroelen, nu komt ze het echt vragen en tapt dan met haar pootjes op mijn arm. Kroelt lekker tegen me aan en dan masseer ik haar lekker en genieten we samen. Ze is zo dapper en hoe ontzettend eigenwijs ze ook is, buiten luistert ze super en zij is de enige van de twee die los kan lopen in veilig gebied.
Ondanks dat ze lekker zelfstandig is, wil ze toch altijd graag bij me zijn en waar ik ben zijn de dames ook hihi.
Ze is eigenwijs voor 10 en als ze iets niet wil dan kun je op je kop gaan staan want dan is ze net een ezel en ik houd er stiekem ontzettend van als ze zo doet

Mijn kleine Abbedepje
Zoals ik al zei, ze zijn mijn alles, mijn zonnetjes, de reden waarom ik niet opgeef
