Net met Diki plas Rondje gelopen. We kwamen de kat tegen van de vriendin van mijn moeder, woont een stukje verder op, de kat zat daar voor de deur. Diki is vriendelijk, ze hebben even neus aan neus gestaan en toen liepen we verder. Kwartiertje later thuis.
Diki vloog letterlijk naar de keuken, op het krukje dat voor de vensterbank staat, kop op vensterbank heen en weer kijken teleurgesteld weer naar mij toe.
Toen Ike er nog was kreeg hij voor ik ging lopen zijn nat voer, op de vensterbank, kon hij dat rustig opeten en ik was dan weg met Diki. Maar soms liet hij een restje staan en dat controleerde Diki bij thuiskomst. Sinds Ike er niet meer is heeft Diki dit niet meer gedaan.
Wat gaat er toch om in die hondenkoppies.
