Op een gegeven moment blaffen Molly en Gizmo toch tegen de schutting, ik zeg nog vast een hond. Zie ik iets zwarts, ik er naar toe, zit daar het poesje van uit onze straat, nog redelijk jong en behoorlijk bang door mijn 2 druktemakers. Ze vlucht weg de boom in, best hoog. Honden naar binnen gedaan, uitschuifbare ladder tegen de boom, maar toen ging ie nog hoger. Ik zeg tegen mijn dochter ga maar naar die mensen. Ik weet niks van katten en vond het zielig, ze durfde niet naar beneden en de honden konden zo ook niet meer naar buiten.
Die vrouw met kindje bij ons in de tuin roepen: Poffertje. (Wat een naam hè), maar Poffertje dacht bekijk het maar.
Ik zeg ik ga boodschappen doen, ik kom binnen in de huiskamer en ze staan samen bij de bank. Ik denk daar zit iets. Zie ik veren liggen. Ik kijk naar Molly heeft ze een vogeltje in haar bek. Ik helemaal over de flos, Robin zegt ga maar, toen heeft haar vriend met moeite kunnen voorkomen dat ze het doorslikte en het vogeltje weggedaan. Ondertussen was de poes gelukkig uit de boom geklommen.
Daarna zag ik nog vogelpoep op mijn stoel, de deur heeft open gestaan anders kan het niet. Tsja Molly weet niet beter denken we dan maar

