Vorig jaar september vond er in de wijk bij mij (andere kant van het park) een familiedrama plaats. Vader schoot zijn vrouw, twee kinderen en zich zelf dood. Ik kan me die septemberavond nog goed herinneren. Het was één en al sirene, politie, ziekenauto's, motorpolitie etc. Je hoort de sirenes, niet één, maar tientallen. Ja, ik geef toe ben dan wel een soort van ramptoerist en ben met Pepper op pad gegaan. Dan hoor je wat er zich in dat huis heeft afgespeeld en kun je alleen, samen met buurtgenoten, stil zijn. Het was heftig.
Vandaag liep ik in het park. Er is sinds kort een monument geplaatst. De kinderen speelden vaak in het park.
Zo ontzettend triest.
