Ik gaf diki haar pilletje, we waren beiden moe, hadden ver gelopen. Het was negen uur in de avond.
Ze lag lekker op de bank, en ik dacht ach zo kan dat pilletje ook maar binnen. Wat er scheef ging weet ik noet, maar kennelijk is dat pilletje via haar keel in de neus, zachte gehemeltje terechtgekomen.
Iets later, echt binnen de minuut? Niezen, snurken, hoesten, niezen. Naar buiten wilde ze, echt in paniek, ik naar buiten, gras eten, planten eten, droog blad vd straat eten, meteen alles uit haar bek gehaald, ik meteen weer naar binnen. Aan de lijn even later de tuin in. Alles wat groen was probeerde ze,op te eten, en maar snurken.
Ik was zo bang voor een grasaar, maar bedacht me ook, dat gebeurt niet uren na het wandelen, we waren om vier uur thuisgekomen. Inmiddels geplast in de tuin, grote plas, en maar zwaar ademhalen. Toen werd ze wat rustiger, wilde wat eten. Half uurtje later, weer niezen en toen hoesten, en toen was het over. Maar wel snurken, ze snurkt nooit.
Om 12 uur ben ik naar bed gegaan, en diki onder de stoel, normaal ligt ze bij mij.
Vanmorgen toch de da gebeld, want ja die grasaar, maar zei de assistente, dan blijven ze niezen, en is ook meteen na het wandelen. Wat wel kan, het pilletje is teruggeschoten in haar neus dus, en dan zetten meteen de slijmvliezen op, en ja dan krijg je snurken. Temperatuur haar even, want een luchtweginfectie kan ook, maar als ik het zo hoor, is het echt door het pilletje. Temperatuur was 38 dus keurig.
Ze is nog te rustig, maar heeft na enig aandringen, toch gegeten, lees voeren,, en daarna haar bak leeggegeten, rondje gelopen, weer een blij hondje. En snurken is practisch weer weg.
In al die jaren, dit nog nooit meegemaakt. Ik die al zo lang pillen in diverse beesten stop. Van cavia, tot kat, tot hond. Hoe een pilletje verkeerd kan gaan. Denk dat het cerenia tabletje niet echt binnen is gekomen, dus misschien nu ook wat misselijk.


