Ik moest naar een nieuw medisch centrum. Tig huisartsen, apotheek, fysio saltro enzv. Net een ziekenhuis, echt ni
Hoezo afstand houden. Mensen keken mij aan en ik zei, ja dit is mij echt te dicht op elkaar, zag ze nadenken en opeens, die mevrouw heeft wel gelijk, veel te dicht op elkaar. Ik was ook de enige met mondkapje, kwam na mij een dame, oeps vergeten. Ik zei, hoeft ook niet maar ik ben de idioot hier.. nee hoor reageerde er meteen een, gewoon uw eigen veiligheid.
Gisteren naar de dermatoloog geweest, ook achterstallig onderhoud zal ik maar zeggen. Daar was diki stront vervelend. Mijn zenuwen, ze wil, heeft ze geleerd, mij weghalen uit de situatie, maar dat is niet altijd mogelijk, en ja een lhasa geeft niet op. Dus drammen.. Ik kon haar niet dicht bij mij nemen, want er moest een stukje uit mij gehaald worden,, doe ik dat , bij mij nemen, dan kalmeerr ik. Diki geeft aan tot hier en niet verder.
. Vanmorgen ging stukken beter, bij het prikken , ik zei, de hond vertolkt mijn bibbers. Maar ze bleef keurig onder te priktafel liggen. Toen de naald uit mijn arm ging, ging haar kop op de grond, vrouwtje is klaar en niet zenuwachtig meer. Ben nooit zenuwachtig voor het prikken, maar wel in een zo groot gebouw met zoveel mensen,
Heerlijk gelopen in een groot park op weg naar huis.


